CdeL xaneiro. Los recuerdos del porvenir

O libro elixido polo Club de Lectura do Ateneo Atlántico de Vigo para ler ao longo do mes de decembro é Los recuerdos del porvenir, da mexicana Elena Garro. A xuntanza terá lugar o mércores 7 de xaneiro, a partir das 18.30 horas, no salón Vitruvia-Ateneo (Reconquista 7).

Los recuerdos del porvenir

A primeira redacción da fantástica novela que é “Los recuerdos del porvenir” data de 1953, cando a súa autora, Elena Garro, segundo ela mesma contou, a escribiu durante unha convalecencia “como unha homenaxe a Iguala” e á súa infancia. Porén, tras isto, a obra pasou anos dentro dun baúl que a súa autora trasladou a distintos sitios e esqueceu longo tempo nun hotel, e mesmo resultou queimada parcialmente, polo que antes de publicarse en 1963 (cando o que despois se chamaría “boom latinoamericano” xa comezaba a tomar forma e impulso internacional), houbo de ser revisada e parcialmente reescrita. Aclamada, non obstante, por non poucos compañeiros de xeración, e referendada aquel ano polo premio Xavier Villaurrutia, a novela pasou de inmediato a situarse entre as máis emblemáticas da segunda metade do século XX, a pesar do cal historicamente recibiu unha atención por parte da crítica moito menor que outras obras de igual ou inferior calidade. Esta edición presenta por primeira vez “Os recordos do porvir” e os seus apasionantes claves interpretativas á luz do seu contexto histórico e social, o seu contorno literario e as súas complexas condicións de creación e recepción.
O libro está dividido en dúas partes. A primeira parte contén catorce capítulos nos que se nos conta a rexencia dos militares en Ixtepec e sobre Francisco Rosas, un sanguinario xeral, que asume o goberno do pobo xunto cos seus homes. A segunda parte nos remite á decadencia do xeral Rosas despechado e cruel polo abandono do seu amante que comeza a hostigar ao pobo de Ixtepec.
(Da ficha do libro en Ediciones Cátedra)

Elena Garro

Elena Delfina Garro Navarro (1916-1998), coñecida como Elena Garro, foi novelista, dramaturga, guionista, periodista e escritora mexicana.
Garro foi unha das figuras máis interesantes da dramaturxia mexicana, posiblemente, despois de Rosario Castellanos, a escritora máis influente do século XX en México. Participou plenamente do concepto do teatro como comunicación poética, ilóxica e, máis alá das diferenzas de técnicas e contidos, mesmo dentro do movemento chamado teatro do absurdo. Non obstante a variedade temática e técnica no teatro de Garro demostraron unha marcada preferencia polo tema das relacións entre diversos aspectos da realidade e mesmo entre diversas realidades. As súas personaxes oscilan entre realidade e ilusión. Así mesmo, a base de elementos folclóricos, constrúe un mundo no cal desaparecen as fronteiras entre a realidade tal e como a percibimos diariamente, dando así outro mundo, ilusorio, pero acaso tamén máis real no que toca á verdade anímica do ser humano. Estivo casada co tamén escritor Oitavio Paz, a quen coñeceu na Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM) e con quen tivo unha filla, a escritora Laura Helena Paz Garro.
(Da entrada sobre Elena Garro na Wilipedia)